Een bed voor een pelgrim

Eind mei overnachtte een groep pelgrims in Alphen aan den RIjn. Marieke van der Velde, een van de gastvrouwen ervoer het zo:
“De pelgrims uit Zoetermeer – Zomaar te gaan … zonder te weten …
Toen zij uit Zoetermeer vertrokken - was het bloedheet, de zon scheen fel. - Maar na een uurtje kwam een wolkbreuk - Maakte hen nat tot op het vel. Een hondenhok diende als schuilplaats - Een ijssalon werd overspoeld - Met 6 doorweekte pelgrimgangers - Hadden ze dat ook wel voorvoeld?
Maar ze waren opgetogen over hun avonturen in het Zuid-Hollandse polderlandschap en verrast met het hartelijke welkom in de Bron. De gastgezinnen waren ook opgetogen dat ze zomaar een of meer vreemdelingen onder hun dak kregen en een stukje van hun pad mochten zijn. 

 

Voordat we naar huis gingen met onze gasten vierden we in de bidkapel dat we elkaar gevonden hadden. Bij mijn huis aangekomen wilden mijn pelgrims graag even zitten, in de tuin, en ja, een biertje ging er wel in. Het gesprek dat onderweg al op gang gekomen was ging gewoon door en toen ik na een uur zei dat ik even voor het eten ging zorgen kwamen ze lekker binnen zitten om door te kletsen. De avond vloog voorbij en het gesprek ging alle kanten op, toch was merkbaar dat de Pinkstergeest vaardig was omdat we ook stilstonden bij het Wonder van een ontmoeting met vreemde mensen die erop vertrouwen dat ze Goed zullen ontmoeten.
Die geest was ook de volgende morgen voelbaar in de Bron, waar we na een liturgisch moment weer uiteen gingen: er waren vriendschappen gesloten, weliswaar voor even, maar er was gedeeld en gevierd. - Wat een verrijkende ervaring.”

In de Drieluik die begin juli verschijnt komt een uitgebreider verslag over het bezoek van de pelgrims.