[ Mijmering] `Heb elkaar in Godsnaam lief…`

Na de gruwelijke gebeurtenissen in Parijs op 7 januari werden er een dag later ook in verschillende Nederlandse plaatsen protestbijeenkomsten gehouden. Zo ook in Alphen aan den Rijn. Eén van de sprekers die avond is cabaretier Javier Guzman. Hij houdt een sobere en tegelijk indringende toespraak. Zijn afsluitende woorden zijn 'Heb elkaar in Godsnaam lief...'.

Het zijn deze woorden die bij mij nog steeds naklinken. Maar dat geldt ook voor een drietal andere woorden 'Je suis Charlie'. Een uur na het drama twittert een Parijzenaar deze woorden en binnen de kortste keren gaan deze woorden de wereld rond en draaien de kopieerapparaten volop. Ook op het podium in Alphen waren deze woorden te zien en ze hebben me op één of andere manier diep geraakt. Waarschijnlijk omdat ze voor mij op dat moment saamhorigheid uitdrukten. Niet enkel de Franse bevolking droeg deze woorden met zich mee. Op heel wat plekken en pleinen in de wereld werd deze tekst later meegedragen als een stil protest tegen een zo brute barbarij. Kalasjnikovs zullen het nooit mogen winnen van potloden of microfoons... In Parijs niet. Nergens niet. Het protest van miljoenen mensen voelde aan als een opkomend sprietje in de woestijn!

Op de sociale media verschenen in deze dagen nog veel meer teksten die te denken gaven. Die van Voltaire bijvoorbeeld 'Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen met mijn leven verdedigen'. Die raakte weer een heel andere laag. Bijtende satire is aan mij niet echt besteed en ik zal de nieuwe Charlie Hebdo van deze week ook zeker niet aanschaffen. Maar het recht op vrije meningsuiting is wel een groots goed in onze democratische samenleving. Dat mogen we ons door niets en niemand laten ontnemen! In deze dagen volgde er in Parijs een volgende slachtpartij en wel in een Joodse supermarkt. Vier mensen werden daar afgeslacht. Het gaat je bevattingsvermogen te boven.

De beelden van de mars in Parijs op zondag waren indrukwekkend. Maar het voelde tegelijk wrang dat een eerdere moordpartij in Nigeria door leden van Boko Haram, met rond de 2000 doden, amper het nieuws haalde. Waarschijnlijk identificeren we ons veel eerder met een 'ramp om de hoek'. Velen van ons kennen die wonderschone stad Parijs immers en hemelsbreed gebeurde dat met recht 'om de hoek'. En het kwaad kreeg een gezicht c.q. gezichten! Als ik allerlei veiligheidsdiensten mag geloven, dan zal dit voorlopig zeker niet de laatste terroristische aanslag zijn in Europa. Ook al staan alle veiligheidscodes op rood en zijn er al de nodige geplande aanslagen verijdeld, onze veiligheid zal nooit volledig gegarandeerd kunnen worden.

Er is, om met Guzman te spreken, maar één remedie en dat is: 'Heb elkaar in Godsnaam lief!'Religies zouden daaraan moeten bijdragen in plaats van elkaar af te breken. Religie, welke dat ook is, betekent immers inherent verbindingen leggen. Er ligt wat dat betreft nog heel wat op ons mondiale bordje.

Graag deel ik woorden van Arjan Plaisier : 'Een samenleving waar de angst zich in nestelt, kan vreemde kanten opgaan. Wees waakzaam en nuchter, schreef ooit een apostel. Dat is een wijze raad. Waakzaam, om ondermijning van de waarden van de rechtstaat te onderkennen en te weerstaan. En de veiligheidsmaatregelen te nemen die nodig zijn. Nuchter, want waar leven is, is dreiging. Daar kun je je op fixeren en dat kun je breed uitmeten, maar daarmee blaas je de angst op. Die kun je honderd procent willen uitsluiten, maar dat lukt niet. Wat dat laatste betreft helpt het te weten dat je leven in hoger handen is. Dat maakt geen aanslag ongedaan...' Dragende woorden om angst het laatste woord niet te gunnen!

En er is nog veel te doen blijkt. Deze week hopen twee collega's een ontmoeting te hebben met één van de bestuursleden van een Alphense moskee. Ze zijn meer dan welkom. Opnieuw een sprietje in de woestijn?